1. Atestacja opryskiwaczy ( przypomnijmy - zgodnie z obowiązującymi przepisami aparatura stosowana do zabiegów ochrony roślin w rolnictwie i sadownictwie winna przejść badania techniczne. Są one prowadzone w upoważnionych punktach kontroli.
2. Osoby wykonujące zabiegi ochrony roślin w produkcji rolnej i leśnictwie winny posiadać aktualne zaświadczenie o przejściu szkolenia w tym zakresie
3. Od osób wykonujących zabiegi ochrony roślin w rolnictwie i leśnictwie wymaga się prowadzenia zapisów dotyczących wykonanych zabiegów i przechowywania tak prowadzonej ewidencji przez okres 4 lat.
Ewidencja winna zawierać :

• datę i godzinę zabiegu
• nazwę rośliny, produktu lub przedmiotu którego dotyczył zabieg
• powierzchnię chronioną lub ilość produktu
• zastosowany środek ochrony roślin
• dawka
• rodzaj i miejsce zabiegu
• ilość cieczy na 1 ha
• warunki atmosferyczne w czasie zabiegu
• nazwisko osoby prowadzącej zabieg
• ewentualne uwagi dotyczące zabiegu

Prowadzenia ewidencji nie należy traktować jako kolejnego wymysłu urzędników. Starannie prowadzone zapiski pomagają przy ewentualnych sytuacjach spornych z tytułu szkód powstałych po zabiegu, umożliwiają porównanie efektów stosowania różnych środków zaś w okresach kilkuletnich mogą się przyczynić również do zmniejszenia wydatków na zakup środków.

---

Ochrona zbóż wiosną

I. Zaprawianie nasion

Zaprawianie nasion jest podstawowym i z reguły najtańszym, a jednocześnie niekiedy jedynym zabiegiem umożliwiającym zwalczanie wielu groźnych chorób grzybowych zbóż.

Przed przystąpieniem do zaprawiania pamiętać należy o :

1. materiał siewny przeznaczony do zaprawiania musi być dokładnie oczyszczony z pyłów, nasion chwastów i obcych zanieczyszczeń mechanicznych
2. ściśle przestrzegać dawek i metod zaprawiania określonych w instrukcji preparatu
3. zaprawione ziarno przechowywać w suchym, chłodnym i dobrze wietrzonym magazynie, z dala od pasz, produktów spożywczych itp.
4. w czasie zaprawiania stosować zalecenia bhp

II. Zwalczanie chwastów w zbożach ozimych - wiosną

Każdorazowo przed wykonaniem zabiegu należy dokładnie zapoznać się z instrukcją stosowania preparatu!

III. Zwalczanie chwastów dwuliściennych w zbożach jarych

---

Ochrona rzepaku wiosną

I. Choroby rzepaku

SUCHA ZGNILIZNA KAPUSTNYCH: na liścieniach, liściach, łodygach, czasami na łuszczynach - jasnobrunatne, owalne plamy z mniej lub bardziej wyraźną obwódką. W środkowej części plam - czarne punkciki ( zarodniki grzyba ). Silnie porażone liście przedwcześnie zamierają, często dochodzi do zamierania całych roślin.
Zwalczanie: jesienią - zapobiegawczo - od fazy 4 liści rzepaku lub po zauważeniu pierwszych objawów zbrunatnienia szyjek korzeniowych lub nekroz na liściach; wiosną - zapobiegawczo - od ruszenia wegetacji (rzepak ozimy ) lub od fazy 4 liści ( rzepak jary ) albo po zauważeniu pierwszych objawów choroby. Wiosną stosować wyższe z zalecanych dawki środka.

SZARA PLEŚŃ: poraża różne nadziemne części rośliny, które stają się brunatne i gniją. Objawy tej choroby mogą być poobne do zgnilizny twardzikowej. W warukach podwyższonej wilgotności na powierzchni porażonej części rośliny pojawia się brązowo - szary, zbity, pylący nalot grzyba. Silne porażenie prowadzi do przedwczesnego zamierania rośliny a nasiona są słabo wykształcone.
Zwalczanie: zapobiegawczo lub natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów chorób od fazy zwartego kwiatostanu do fazy opadania pierwszych płatków kwiatowych.

CZERŃ KRZYŻOWYCH: źródłem pierwotnego zakażenia są resztki pożniwne i nasiona do których łupiny wrosła grzybnia lub na których znajdują się zarodniki. Objawy występują na różnych częściach rośliny i w różnych fazach rozwojowych.Na siewkach są to ciemnobrunatne plamy w części podliścieniowej, na liściach - jasno brunatne do brunatno czarnych plamy z widocznymi pierścieniami.Z liści chroba rozprzestrzenia się na pęd główny, pędy boczne oraz na łuszczyny.Największe straty powoduje porażenie łuszczyn.
Zwalczanie: jak przy szarej pleśni

ZGNILIZNA TWARDZIKOWA: pierwsze objawy pojawiają się w okresie kwitnienia. Źródłem infekcji są sklerocja znajdujące się w glebie. Rozwojowi choroby sprzyja podwyższona wilgotność powietrza i temperatura powyżej 20 st.C w maju. Na porażonych liciach i łodygach widoczne są brunatne plamy. Wewnątrz a w warunkach wysokiej wilgotności także i na zewnątrz chorych łodyg rozwija się biała obfita grzybnia w której powstają najpierw szare a później czarne sklerocja ( źródło zakażenia w roku następnym ). Rośliny przedwcześnie zamierają. Pędy i łuszczyny powyżej miejsca porażenia żółkną, dojrzewają przedwcześnie, mniejsza jest masa nasion, łuszczyny pękają.
Zwalczanie: jak przy szarej pleśni

CYLINDROSPPORIOZA: jesienią i wiosną na porażonych liściach pojawiają się chlorotyczne plamy. Porażone liście żółkną i przedwcześnie zamierają. Na powierzchni łodyg początkowo pojawiają się 1 - 2 cm biało - szare podłużne plamy często spiczasto zakończone nieostrym brązowym przebarwieniem.
Zwalczanie: natychmiast po zaobserwowaniu pierwszych objawów choroby, lub zapobiegawczo - jesienią.

II. Szkodniki rzepaku

Rzepak atakowany jest przez kilkanaście gatunków szkodników, których występowanie powoduje straty uzasadniające ich zwalczanie. Uszkodzenia przez nie powodowane stanowią doskonałe miejsce do inwazji chorób grzybowch rzepaku. Trudno przygotować gotowy schemat ich zwalczania - podstawowym elementem podjęcia decyzji jest stała lustracja plantacji i ewentualne wystawienie żółtych naczyń.Po stwierdzeniu przekroczenia progu szkodliwości należy wykonać zabieg.